Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl
Gepost op: 22-05-2008.
Het Europees Kampioenschap voetbal staat weer voor de deur. Het toernooi wordt gespeeld sinds 1960 en ditmaal doet het hele circus de pittoreske bergheikneuterstaten Oostenrijk en Zwitserland aan. In de laatste editie ging outsider Griekenland met de eer strijken. Het Nederlands elftal strandde toen tegen de latere finalist Portugal (door goals van Ronaldo en Maniche) en nu zoeken WE natuurlijk naar revanche. Het zou namelijk best eens kunnen dat we die vermaledijde Portugezen in deze editie van het toernooi wederom treffen. Net als eerder al, op het WK in 2006. Daar liep het ook niet goed af (wederom Maniche). Het epische gevecht zou pas plaats kunnen vinden in de finale. Dat is, als we ons weten te ontdoen van achtereenvolgens de Italianen, de Fransen en tenslotte de Roemenen in de groepsfase van het toernooi. En dat zijn stuk voor stuk geduchte tegenstanders. De Fransen en met name de Italianen zijn zelfs grote kanshebbers op de titel. In de groepen A en B zijn Portugal en Duitsland de sterkste ploegen, met Tsjechië als outsider. In groep D spelen de gevaarlijke outsiders Spanje (ze moeten toch een keer al dat talent verzilveren?!) en de door Hiddink gehypnotiseerde Russische Beer.
Zoveel serieuze kanshebbers op een toernooi, dat moet leiden tot een hoge entertainmentwaarde. Dat is fijn. Daarnaast zou het fijn zijn als de dolende zielen van Al-Qaeda besluiten GEEN bom te leggen onder het toernooi. De Franse krant La Liberté wist te melden dat de Zwitserse politie en veiligheidsdiensten serieus rekening houden met een aanslag. Met gezellige teksten op websites als “Het uur voor de strijd voor het geloof is aangebroken” en “We veranderen de twee veiligste landen van Europa in een hel zoals Irak of Afghanistan” is de toon gelijk gezet. En eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Zo’n dreiging past wel bij de spanning voorafgaande aan het toernooi. Reminder: “Voetbal is oorlog” (Rinus) en “Blaast de hark in het zwart op zijn fluit, dan speelt Nederland in een prachtige ruit en voert het zijn taken goed uit, maar vertrekken de Duitsers in de 90e minuut met de buit en dan is het uit” (oude Overijsselsche spreuk, © Heidinga).
Met zoveel strijdbaarheid in de lucht moet het met onze jongens ook wel goed komen. Hopelijk inspireert een dergelijk gevoel tot het tot aan de tanden gewapend beginnen van het toernooi. Dat zal namelijk wel moeten, met direct drie zware tegenstanders. De Fransen hebben een brede selectie aan technisch vaardige en conditioneel, fysiek sterke spelers met voldoende tactisch inzicht. De Italianen kunnen niet van je winnen, zoals bekend, maar je kunt zeker wel van ze verliezen. Door een geniepig countertje vanuit een gesloten blok achterin bijvoorbeeld. Roemenië heeft Chris Chivu als slot op de verdediging (daar weten ze in Amsterdam alles van) en Adrian Mutu als killer voorin (daar weet men in Eindhoven het nodige over te vertellen). Na de groepsfase wacht een van de potentiële tegenstanders Griekenland, Rusland, Spanje of Zweden. Goede tegenstanders, maar minder dan Italië en Frankrijk. Coach Marco van Basten moet op moment van schrijven nog drie spelers laten afvallen voor zijn eindselectie van 23 spelers. Met 4 keepers is er 1 teveel. Exit Sander Boschker, of toch Henk Timmer? Boschker bokste lekker tijdens de play-offs! We zitten nog met een overschot aan middenvelders. Exit Denny Landzaat, Demy de Zeeuw, Orlando Engelaar, Giovanni van Bronckhorst of Nigel de Jong? En dan is er nog Khalid Bouhlarouz. Maanden niet gespeeld, maar overtuigen als Ronaldo-killer in het verleden doet wonderen (Hallo Portugal in de finale). Nu maar zien of hij zijn normale niveau kan benaderen. Resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Semi-geblesseerden Mario Melchiot en André Ooijer zijn twijfelgevallen. De sliding-tackles van Bouhlarouz zijn misschien wel een gokje waard. En dan blijft of Ooijer of Melchiot thuis. En Marco, alsjeblieft, twijfel niet meer aan die vrolijke blonde Katwijker met zijn tomeloze inzet.
Clarence Seedorf ging direct na het tijdperk Advocaat naar KNVB-directeur Kesler en vroeg om Hiddink als bondscoach (zegt Nijnatten van het AD). Hij kreeg Van Basten en verloor zijn uitverkiezing. Van Basten wist van de roep om Hiddink. Toch mocht hij terugkeren. Seedorf lanceerde een charme-offensief in de media, werd opnieuw uitgenodigd en toonde zich een ware teamspeler. Door enkele keren een entree in het veld in de laatste seconden zonder morren te accepteren. Maar voldeed vervolgens niet volgens technische staf (Marco and his mates), die geen middenveld rond hem willen bouwen. Nederlands beste clubvoetballer ooit zag de bui al hangen (weinig speeltijd, geen betekenisvolle rol of basisplaats) en gaf de pijp aan Maarten. Niet erg. Een Affelay of Kuyt genieten mijn voorkeur in zijn plaats, als supersubs op het middenveld. De actie van Seedorf kan wel gezien worden als het eerste teken van de controverse, het incident dat altijd lijkt te moeten spelen rond het team voor en tijdens belangrijke toernooien. De geschiedenis van het Nederlandse toernooivoetbal is een lange lijst van onverklaarbare gebeurtenissen, desastreuze randzaken, beïnvloeding, ruzies, hiërarchische problemen, afzeggingen, egocentrisme en bijbehorende botsingen, club-tegenstellingen en andere onchristelijke zaken. En we vaarden er misschien altijd wel bij ook. Misschien hebben we een beetje controverse nodig om te kunnen presteren. Je ziet aan ons toch pas ook dat we willen winnen als we achterstaan? Dan begint er langzaam een vuurtje te onsteken in de ogen. Komen we daarentegen onverwacht vroeg op een voorsprong, dan worden we zenuwachtig en scoren de Duitsers in de laatste minuut twee keer voor de overwinning.
Sorry, daar sprak een dagdroom van een mogelijke finale. Verliezen vanuit onachtzaamheid aan het einde van het toernooi ligt niet voor de hand. Niet na gelijk aan het begin direct aan de bak gemoeten te hebben en bij de les te moeten zijn geweest (vind het stijlfiguur). En ondertussen maakt een periodiek optredende gekte zich van ons meester. En deze vorm van gekte roept weer gekke reacties op. Zo gaat Coca-Cola display’s in supermarkten near you inrichten, die de geur van vers gras gaan verspreiden rond hun producten in de schappen. Met ministadion- en kunstgras-aankleding en al. Ze kennen hun pappenheimers op de marketingafdeling van de frisdrankenboer. Iedereen valt voor het voetbal. Een kleine groep kniest en valt over het voetbal. Maar iedereen aast op an easy buck en een deeltje van de taart. En dan is het vechten voor een klein beetje aandacht. Autofabrikant Fiat maakte het wel erg bont. Om in Duitsland hun (vanaf nu achterlijke) Fiat Bravo te slijten prijst men het koekblik aan met de slogan “Schneller zu Hause als die Holländische Mannschaft”. Je reinste angst die spreekt natuurlijk. De winnende spirit van Edwin van der Sar is met ons! Sidder en huiver, Duitsers! We moeten trouwens niet denken ons lekker als halve zolen in speelstad Wenen te kunnen laten gaan. Na twaalf jaar lang in de voetbalthuishaven in den vreemde een Oranjeplein opgericht te (mogen) hebben, wil het gemeentebestuur er niet aan. Gekte manifesteert zich nog wel in de ticketprijzen. Het bezoeken van 3 wedstrijden van het Olympisch elftal in Peking is goedkoper dan 3 wedstrijden bezoeken in de groepsfase binnen ons eigen Europa (Bron: DAG, OS €1385 en EK €1573). Een biertje bestellen in de ‘fanzones’ gaat 5 euro kosten. En dan te bedenken dat slechts 35% van de plaatsen bij wedstrijden op het EK naar de fans gaan. De rest is Bobo, relatie of sponsor. En de zwarte handel is link, omdat de kaarten op naam staan. Dat wordt dus tonnen slagzinnen invullen bij je favoriete sponsor, kilo’s zegeltjes likken voor de supermarkt in de buurt of een kennis bij een grote stinkende multinational bedreigen.
ALS we de groepsfase doorkomen (met een slot op de deur vol vers zelfvertrouwen), dan rollen we zo door naar de finale. Het Nederlands team barst namelijk van de talentvolle en doorgewinterde (jonge) profs. Die als ze maar voldoende hongerig en scherp in het begin van het toernooi zijn best eens geschiedenis zouden kunnen schrijven. Mijn voorspelling is dat Nederland het Europees Kampioenschap voetbal wint. Beter gezegd: Ik geef ons land de meeste kans om kampioen te worden. Toch is het ondoenlijk statistische wetenschap los te laten op een sport die door zoveel verschillende factoren beïnvloed wordt, met de verwachting een sure shot-winnaar aan te kunnen wijzen. Niet in de minste zin door de factor geluk. Of de tegenhanger: domme pech. Een bal die net op de paal gaat in plaats van in de goal (EK-geschiedenis, zie: Bergkamp vs. Italië). Een team dat boven zichzelf uitstijgt gedurende het toernooi (EK-geschiedenis, zie: Denemarken, na een gemiste penalty van Van Basten). En spelers, die aan het begin van een toernooi semi-geblesseerd op de bank zitten en toch beslissende goals in finales maken (EK-geschiedenis, zie: Van Basten’s eeuwige schoonheid tegen de U.S.S.R.). Er kan van alles gebeuren. Statistische wetenschap is wel goed te gebruiken bij de ‘wet van de grote getallen’: gegevensverzamelingen gedurende een langere tijd. De numerieke geschiedenis van het EK leert dat drie ploegen met kop en schouders boven de rest uitsteken qua prestaties. Welke landen presteerden het best op het EK? Dan wordt gekeken naar de meeste deelnames, overwinningsratio en doelsaldo. Deze ploegen zijn achtereenvolgens Duitsland, Nederland en Frankrijk, allen toevallig met 45 gescoorde goals. Nummer 4, Tsjechoslowakije/Tsjechië kwam slechts tot 32 goals (Wikipedia). Ook dit jaar staat het leidende trio weer garant voor een uitgebalanceerde selectie, elk met zijn eigen spelopvatting. Aangezien de aanval de beste verdediging schijnt te zijn, komen we weer terug bij onze eigen basis-elf:
Nederland dus, als land met het meeste kans op een EK-overwinning. En als alles dan een beetje meezit, verzilveren we die kans ook. Met een uitgebalanceerde selectie, die bijeengezocht is op basis van bijelkaar passende talenten. Maar we kunnen niet verslappen, geen moment. Want dan lopen tegenstanders met slechts enkele procenten achterstand (in overwinningskans en technisch vermogen) direct op ons in. Mede door een gebrek aan fysieke kracht. En dan duikt altijd diezelfde naam weer op. Ik denk ook wel dat we Van Bommel nog goed hadden kunnen gebruiken. Maar ik sluit ook weer niet uit dat Van Basten misschien wel meer heeft gezien dan wij. Af en toe lijkt er even kortsluiting in de kop van de Limburger te ontstaan met weinig gecamoufleerde, maar spijkerharde ingrepen op cruciale momenten. Seedorf’s skills overlapten teveel met de rest van het middenveld. Wie weet toont coming man Bert van Marwijk aan dat beide heren nog een kans verdienen of verdiend hadden. Van Basten’s nieuwe rechterhand bij Ajax, Danny Blind geeft zijn chef alvast weinig kans met de huidige selectie. Nederland heeft niet voldoende kwaliteit in huis vindt Blind. Ik geloof in deze selectie en in een klein beetje geluk en dus zeg ik dat we Europees Kampioen 2008 worden. Ik heb namelijk ook nog eens goed gekeken naar onze directe tegenstanders:
Frankrijk. Land van kaas en wijn. Waar arrogantie een tweede natuur is en gespeld wordt als C-H-A-U-V-I-N-I-S-M-E. Let’s say it’s a nice place to visit (but…). Bondscoach Domenech laat heel wijs Juve-aanvaller David Trezeguet thuis. Trezeguet werd niet eens topscorer in de Italiaanse Serie-A (Pfff). Dat was ploeggenoot Del Piero. Hij werd ‘slechts’ tweede. Met slechts een enkele goal verschil. Dat het bezitten van een mooi grijsdekkende coupe geen garantie is voor het bezitten van enige mate van wijsheid bewijst de Franse bondscoach. Domenech baseert zijn oordeel op het feit, dat Trezeguet een weegschaal is, “met verkeerde antecedenten”. Domenech is amateur-astroloog en ziet de combinatie van dit sterrenbeeld met de rest van de groep niet zitten. Trezeguet had het min of meer al verwacht. Op het afgelopen WK kreeg hij de ondankbare taak een beslissende penalty te nemen na amper aan spelen toe te zijn gekomen. Vriend Henry draait lekker bij Barcelona. Scoort aan de lopende band. Op de training misschien. Verder hebben ze nog een hele bult andere paraderende moederskindjes met hoge stemmetjes, de oude Vieira, nog enkele fitte atleten en wunderkind Ribéry. Zet hem op rechts (naar de suggestie in de TV-commercial) en we hebben er al een stuk minder last van. We wonnen van ze de vorige gelegenheid, met 3-2, in de groepsfase van Euro 2000.
Italië. Schijt in zijn lange laars voor onze boys. Shit ruikt als Napels onder de afvalstapels. Wesley Sneijder wilde ons land in de kleedkamer bij Real Madrid eens even slim in de underdog-positie manoeuvreren. “Dus ik zei tegen Fabio dat Nederland een makkie voor Italië zal zijn”, vertelde Sneijder tegenover Voetbal International’s Simon Zwartkruis. Ging niet lukken. Cannavaro, rots in de branding bij regerend wereldkampioen Italia wasn’t buying it en sprak zijn waardering en ANGST uit voor het Nederlands Elftal. Sneijder geeft aan: “Hij wilde daar niks van weten. Sterker nog, Cannavaro zei Nederland als de gevaarlijkste tegenstander in de poule te zien. Gevaarlijker dan Frankrijk ook. Mijn opzetje mislukte dus. Binnen een minuut was Nederland veranderd van underdog in angstgegner. Nou ja, dan moeten we dáár ons voordeel maar mee doen.” Toch een te respecteren tegenstander, het land van Berlusconi en catenaccio. Met een rijpe selectie die nog niet over the hill is. Slimme toernooivoetballers. Zie laatste editie WK. 14 spelers uit de toenmalige selectie zien we nu weer. Met Del Piero (21 goals dit jaar, 8 maanden geen interlands, geen uitnodiging), maar zonder Inzaghi (blessure). Zij zijn de wespen, die na een wedstrijd lang slapen ineens met een stekende angel toeslaan. Maar we kunnen ze hebben. Met een bal à la Bergkamp, die nu net wel langs de binnenkant van de paal schuurt en het net doet bollen. Maar dan nu geschoten door zijn troonopvolger bij Arsenal, prins Van Persie. De man, die nu rustig naar het EK toewerkt, met minimale spierinspanning, om straks de drakendoder uit te gaan hangen. En landgenoten, hij kan het! Wenger zei het nog. Hij was dit jaar langdurig geblesseerd, maar bekijk zijn scoringsratio in een aaneengesloten periode aan het begin van het Premier-Leagueseizoen eens. Deze man stelt geen vragen, hij hakt knopen door. Hij stuurt als gup al Hooijdonck weg om te gaan wieberen op de Maasvlakte als het eromgaat! Er stroomt ijs door zijn aderen. Een goede tip voor EK-topscorer (mits voldoende fit en spelend in of dichtbij de spits). Als we met een kwartet als Sneijder, Van der Vaart, Van Persie en (invaller en boost) Robben kunnen spelen, dan gaat zelfs de verdediging van Italië voor de bijl. En dan mogen Ruud, Klaas Jan of invaller lange Jan het laatste tikkie geven.
En Roemenië, hier volgen de instructies: Mutu. Goed opletten. Chivu. Aan je binden om ruimte te creëren voor anderen. Opletten bij corners en dode spelmomenten. Deze pot moet je sowieso winnen om waardig genoeg te zijn om met de besten over te mogen blijven. Roemenië heeft het zwakste team in de groep, al zegt dat niet veel in een ‘poule des doods’. Toch was de Roemeense bondscoach vol vertrouwen vlak na de loting. Waar Domenech, Donadoni en in mindere mate Van Basten hun respect voor de tegenstanders uitspraken, grapte de heer Piturca: “Een leuke en gemakkelijke groep voor ons, met de WK-finalisten en de nummer één op de UEFA-ranglijst als tegenstanders. Ik zou niet weten waarom Roemenië niet één van de twee landen is die doorgaat.” Op dit moment onderzoekt Justitie in Roemenië corruptie in het voetbal. De Roemeense ploeg raakt hierdoor afgeleid. Binnenkort moeten tig spelers uit de selectie zich melden als getuigen. Piturca zegt dat zijn spelers de komende weken niet beschikbaar zijn voor verhoor.
Verslaat Nederland twee tegenstanders uit de poule Griekenland, Rusland, Spanje of Zweden (allen minder dan Italië en Frankrijk) of mogelijk de andere promovendus uit de eigen groep (weer Italië?), dan wacht een mooie finale. Met Duitsland of Portugal als tegenstander. En als onze jongens tegen een van DEZE twee ploegen niet hongerig zijn en bloed willen proeven, dan kunnen we misschien beter Al-Qaeda uitnodigen ons land te bombarderen langs de grenslijn, zodat we afscheuren van het continent en afdrijven. Dan dobberen we richting Oceanië (Australia and premises) om ons aldaar elke keer met al onze vingers in onze neus te kwalificeren voor ieder denkbaar toernooi. Tot aan het sportvissen op pijlstaartroggen, het vouwen van authentieke papieren feesthoedjes en het bakken van speciaal desembrood aan toe. En bruin dat we worden, op de koop toe! Jaja. Duitsland is de eeuwige rivaal, de klassieke finale, maar persoonlijk voel ik er meer voor om die Portugezen een flinke veeg uit de pan te geven en hun zeker in hun eigen sop laten gaar koken, de ratten. Zeker Ronaldo, met z’n dikke nek.
Winnen we dit EK dan wordt het weer een groot feest. Zegt u het maar. Misschien heb ik het mis. Een finale tegen de Portugezen, revanche na het WK en die vervelende jankerds en schwalbe-koningen eens flink wegtikken zegt u? Met een prachtig afstandschot van Van Persie en een slimme goal na een 1-2 tussen Sneijder en Van Nistelrooy? Klinkt goed. Maar luister hier! Wat kan er beter klinken als the old firm? Hét affiche. Opa’s fiets terug! Onze grote broer weer eens in onze voetbalschaduw laten verdwijnen. Maar dan wel met Nederlanders en Duitsers op de banken in het buitenland. Hand in hand. Genieten van een goede pot voetbal. Op de aanval. Dat de beste moge winnen. Nederland. ‘Van der Verrat’ (vrij naar Bild Zeitung) in het veld met nummer tien met een goal in de twee-en-negentigste minuut (de 1-0). Met een goal mooier dan al zijn goals bij de Hamburger Sport Verein zusammen(!). Mein Gott! Das ist ja gar nicht möglich! Überhaupt nicht! Donnerwetter! Schade, das wir da nicht mehr bei sein! Ik kan bijna niet kiezen.
Toch maar de Portugezen! Ondanks de Fiat Bravo!
Blijft ook dit laatste een dagdroom, dan bedank ik bij deze voordat het toernooi start de selectie voor hun tomeloze inzet (en anders: Wankers!). Maar ik bedank ook vooral Marco van Basten. Die vanaf dag 1 koos voor nieuwe oplossingen, durf en een brede beoordeling van het voetbalspel. Hij koos spelers die Dick en zijn voorgangers nooit hadden durven oproepen. Probeer een Romano Denneboom, wie weet vult hij als specialist precies die specifieke taken goed in waardoor een heel elftal beter en makkelijker gaat spelen. En mislukt het? Even goede vrienden! Demy de Zeeuw kwam vanuit het niets via AZ in het Nederlands elftal en ik genoot van zijn solide spel. De bal als een stofzuiger oppikken of afpakken voor de 16 of op het middenveld en een aanval starten. Haalt hij net als Bouhlarouz zijn niveau dan hoop ik dat ze blijven (spelen). Net als Kuyt die zich al bewees als sleurder op rechts (ook bij zijn club) mocht Van Basten hem niet puur als spits willen gebruiken. Vennegoor is scherp (zie Celtic). Huntelaar verdween tijdens de play-offs, hopelijk spaarde hij zich. Is een perfecte stand-in. Van is still the man. Die moet je immers niet wisselen. Van Hanegem zei al dat je hem soms de hele wedstrijd niet ziet, maar dat hij dan juist als de wedstrijd al verloren lijkt vanuit het niets opduikt en scoort. Inmiddels al 6 goals meer in het Nederlands elftal dan de coach wist te realiseren (30 tegen 24, nr. 5 en 9 op de topscorersranglijst). Sneijder, Van der Vaart en Van Persie zijn technische killers. Maar willen ze ook afdoende helpen de bal terug te veroveren? Robben splijt een verdediging open als invaller en zorgt voor een boost. Heitinga is gevaarlijk van achteruit en met dode spelmomenten, maar de verdediging wankelt. Joris Mathijssen zag er niet goed uit in de meeste recente wedstrijden van het elftal. Bouma viel mee. We hoeven ons geen zorgen te maken over eventuele Urby’s of andere momenten van onachtzaamheid (sorry kerel, blessures zijn natuurlijk k-t), maar de verdediging blijft wankel.
Met best goede statistieken overigens (zie kwalificatie). We moeten scherp blijven, als messen. Als Messi! Gewoon durven. Aanvallen. Dat is wat we kunnen. Verdedigen zit ons niet in het bloed. Als de bal snel rond blijft gaan zitten we goed. Marco, bij deze, ik neem af de hoge hoed. Die periode, die deed goed! Dankjewel, op naar Ajax. Mochten we er vroeg uitvliegen, dan hoop ik dat we qua spelopvatting en getoonde durf en liefde voor het spel ons alsnog hebben onderscheiden. En dan verdient de hele selectie toch een complimentje. Van Basten riep al dat het WK min of meer als een voorbereiding gezien moest worden, na het rijpen, van het oogsten op het EK. Daar mogen we hem, zoals hij zelf aangeeft, op afrekenen. Kritieken in de media over de bondscoach zijn over het algemeen te hard, te zwart-wit en te makkelijk. In deze tijd wint iedereen van iedereen. Grote landen verslikken zich geregeld in de kleintjes. Het niveau is genivelleerd, mede door de grote aantallen buitenlanders in de selecties van de grote voetballanden. 8 keer winst in 12 kwalificatiepartijen is dan geen slechte score. Toch was het aantal punten maar net voldoende voor kwalificatie. Sure as hell dat MvB een behoorlijke druk gaat voelen bij zijn volgende klus, Ajax, mocht dit EK niet worden wat we ervan verwachten.
Lees de hele EK 2008-voorspelling inclusief uitslagen in de poules, kwart- en halve finales in de originele post van Gerson Heidinga op de top-sportsite van Nederland, TobSport.nl.
Reageer op dit artikel in het TobSport Forum
Meer van deze schrijver
