R.I.P. Sir Bobby

60 jaar profvoetbal, 17 jaar strijd tegen kanker

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 02-08-2009.

Sir Robert William ‘Bobby’ Robson stierf op 31 juni 2009 op 76-jarige leeftijd. Hij won prijzen met clubs in Engeland, Nederland, Spanje en Portugal. Van 1982 tot en met 1990 coachte hij het Engelse nationale elftal, met als beste resultaat: de halve finales van het WK 1990 in Italië. Daar verloren de Engelsen de penaltyserie tegen de Duitsers die later wereldkampioen zouden worden. Zelf kwam hij 20 keer uit voor de “Three Lions” en scoorde 4 keer. Als coach zette hij de club Ipswitch op de Europese voetbalkaart door de UEFA-cup te winnen en in eigen land de FA-cup te winnen.

Meer over Bobby Robson, begeleid door beelden van een BBC-interview met Robson door Gay Lineker bekijkt u op de Nederlandse sportsite TobSport.nl

Verbeter het voetbal

Over Jan Mulder, de FIFA, Roelant Oltmans en ir. Antoon Soetens

Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl

Gepost op: 01-08-2009.

In dit artikel:

· Eerherstel voor de voetbalanalyticus Jan Mulder

· Mulder vreet Van Hanegem en Derksen op: Schaf buitenspel af!

· Een inconsequente FIFA houdt verbeteringen in het voetbal liever tegen

· Ex-hockeybondscoach Oltmans komt met valide argumenten

· Steun de Belgische ingenieur Antoon Soetens!

Lees het hele artikel, met de mening  van Mulder over  buitenspel,  de inconsequente  FIFA,  Roelant Oltmans e n het offside-system van Antoon Soetens, op de sportsite TobSport.nl.

Op 27 april 2008 zat Jan Mulder bij Wilfred Genee aan tafel in het tv-programma Voetbal Insite van RTL (de voorganger van het huidige Voetbal International). Vaste onderdelen van het interieur dat seizoen, Willem van Hanegem en Johan Derksen, waren ook aanwezig. Mulder schiet nog wel eens door wanneer hij op televisie gevraagd wordt om zijn mening te geven over de stand van zaken in het voetbal. Bijvoorbeeld toen hij op clownesque wijze pleitte voor het stenigen van toenmalig bondscoach Dick Advocaat, vanwege zijn defensieve spelopvatting. Ongewild werd hij na zijn uitspraken zelfs even tot hoofdrolspeler gemaakt in het door MP J.P. Balkenende geïnstigeerde normen-en-waarden-debat.

Dit soort uitspattingen heeft ervoor gezorgd, dat Jan niet altijd meer serieus genomen wordt als analist. Een groot deel van zijn populariteit heeft hij te danken aan zijn optredens in de programma’s van Barend en Van Dorp, waar voetbal aan tafel slechts een belangrijke bijzaak was. Het entertainment-karakter van de BVD-programma’s en het gemêleerde gezelschap aan tafel zorgde ervoor dat we meestal een Mulder voorgeschoteld kregen, die grossierde in onrealistische, maar vermakelijke stellingen en meningen over het voetbal. Neem nog een wijntje, Jan. Sportweek plaatste Mulder onlangs op 3 in de top 5 van meest irritante voetbalanalytici, voorgegaan door René van der Gijp (1) en Ronald Waterreus (2) en gevolgd door Hans Kraay jr. (4) en Winston Bogarde (5).

Dat Jan wel degelijk serieus nadenkt over het voetbal en een innovatieve, maar realistische visie heeft, waarin hij naar verbeteringen streeft, blijkt uit andere tv-optredens en zijn geschreven werk. Bijvoorbeeld in zijn boek ‘Villa BVD’. Lees het TobSport-artikel, met een referentie naar dit boek, over het toepassen van wetenschap en techniek in de sport: “Jan Mulder over de strafschop”. De passage is opgenomen als een voorbeeld van het dogmatische denken van een deel van de voetballerij aan te tonen: trainers die het trainen op het nemen van strafschoppen nog steeds onzinnig vinden. Mulder maakt korte metten met hen: natuurlijk is er goed op de strafschop te trainen en bovendien is het nog nuttig ook.

TobSport is van mening dat de ‘oude’ Mulder zich nog altijd ‘de moeder aller deskundigen’ of ‘de Moses onder de Nederlandse voetbalanalytici’ mag blijven noemen. Jan weet zijn mening leuk te verpakken en is als het moet serieus. Hij durft gesloten deuren in te trappen en is als hij in vorm is een goede debater, die zelfs kan luisteren (!). Wanneer u moeite heeft de schrijver Mulder serieus te nemen, zoek dan naar beelden en commentaar over zijn Anderlecht-periode. De jongste generatie is opgegroeid met het beeld van Mulder als tv-clown, maar Jan was in zijn Belgische periode een ware wereldtopper bij een bepalende club in het voetbal.

Jongeren kennen Jan alleen zoals hij treffend werd neergezet als een ‘typetje’, door Erik van Muiswinkel. Voor altijd zuchtend en steunend en zwaar leunend op het houtwerk van de gezellige tafel van Frits en Henk. Met een gezicht vol rimpels en veel tegenzin er een mening uitpersend. Of juist vol vuur bij het verdedigen van de zoveelste overtrokken stelling. Wanneer dezelfde jongeren vervolgens geconfronteerd worden met beelden van Mulder uit het verleden treedt er een ware cultuurshock op. Een interview: Mulder met zorgvuldig gekapt haar doet in Polygoon-Nederlands als een ideale schoonzoon verslag van een wedstrijd: altijd nuchter en eerlijk en indien nodig met voldoende zelfkritiek. Uit beelden van wedstrijden blijkt dat de Groninger een neusje voor de goal had, een man kon passeren, een goede kop had en bovendien een fit en stevig lichaam.

Onlangs zond de Belgische zender Canvas een documentaire uit over Mulder bij Anderlecht, gemaakt door Gert Vermeir, Jan Antonissen en Joeri Weyn (“De Brusselse Jaren”). Mulder zorgde bij de Belgische club voor een verdere professionalisering van het beleid op het veld en daarbuiten. Ook zijn voetbalgogme, prestatiedrang en inzicht worden in België nog altijd hoog aangeslagen. Men denkt er nog vaak met plezier terug aan onze Jan. Hij was niets minder dan een echte superspits, passend in het rijtje Van Basten-Bergkamp-Van Nistelrooij, zeggen zijn legendarische Belgische ploeggenoten en tegenstanders van weleer. Toch kon Mulder ook in het veld zich soms als een verongelijkt kind gedragen. Dan zou hij niet in de basis staan en dan hoefde het allemaal ook even niet meer. Boos beende hij weg van het trainingsveld. Een aai over zijn bol en Jan was weer terug.

Ook wij ‘Ollanders zouden Mulder weer iets vaker serieus moeten nemen. De tijd nemen om door de kwinkslagen van de Winschoter heen te kijken. Even weer die aai over de bol bij Jan: “Ja, jongen. We horen je wel. En we houden van je. Maar houd nu maar weer even je klep, tot je weer iets zinnigs te zeggen hebt.” Achter de charade en alle gekkigheid beschikt Mulder namelijk nog altijd over een vrije voetbalvisie, vol bewondering voor de schoonheid van de sport. En daarbij ontgaat hem geen detail. Net als in zijn tijd als speler, toen de kousen en het tenue van Anderlecht bijvoorbeeld precies naar zijn wensen moesten, zijn. Anders ging Jan op zijn strepen staan en werden er alsnog nieuwe tenues gemaakt. Of denk aan Jan’s zeer getailleerde wensenlijst op basis waarvan zijn vader zijn custom-made kicksen vervaardigde.

Lees het hele artikel, met de mening  van Mulder over  buitenspel,  de inconsequente  FIFA,  Roelant Oltmans e n het offside-system van Antoon Soetens, op de sportsite TobSport.nl.

Terugblik op de Tour de France 2009

Koning Contador wint op zijn sloffen

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 26-07-2009.

“De Schleckjes gaan vanaf nu na de gehaktballetjes van ma elke avond nog eens een half uurtje extra trainen, zodat zij onder de tactische leiding van Bjarne Riis kunnen proberen één van hen onsterfelijk te maken en de andere voor altijd te vervullen van verborgen gevoelens van afgunst. Als het ze lukt, dan zullen de gehaktballetjes bij ma aan tafel nooit meer zo lekker smaken als voorheen. Een ijzige sfeer zal neerdalen over de kerstdiners van alle volgende jaren. Andy kreeg als Benjamin vroeger natuurlijk ook altijd al de grootste Teddybeer…”

Lees het hele artikel op de Nederlandse sportsite TobSport.nl!!

De Tour de France 2009 was lange tijd geen pretje om te bekijken als je wieg toevallig in het land van Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en Erik Breukink heeft gestaan. Want prestaties van landgenoten vielen dit jaar bijna niet op, of je moet het geploeter van Kenny van Hummel achter het peloton en de bus aan, terwijl hij de bezemwagen voorbleef, als hoogtepunt beschouwen.

Prestaties leverde hij wel, de heer Van Hummel, die dapper doorvocht tegen zichzelf en de tijd totdat hij uiteindelijk met een smak op het wegdek zou belanden. Einde Tour en geen kans meer op een mooie klassering op de Champs Elysees. Op dat moment was leider in het klassement Contador in tijd gerekend eigenlijk al een etappe verder. Van Hummel wist zich twee keer goed te mengen in de sprint, maar ondervond als alle anderen, dat de sterke Columbia-trein de beste afmaker in de gelederen had (Cavendish won 6 sprints, beste etappe-klassering Van Hummel: 7de).

lancearmstrongRT – agreed!! @Fumybeppu: I have big respect for Kenny van Hummel. He is Super Man! about 20 hours ago from Twitter. You can’t kill Kenny! Opvallen deed hij ook, Kenny van Hummel. Hij werd steeds al vroeg gelost, fietste hele etappes in zijn eentje, stond stijf laatste in het klassement, maar werd bewonderd om zijn moed en doorzettingsvermogen door de hele wereld. Lance Armstrong twitterde dat hij “Superman” was en dat hij groot respect had voor Kenny en tot aan de NY Times (“For One Sprinter, Finishing Last Sure Beats Not Finishing At All”) besteedden internationale media aandacht aan onze nationale Tour-knuffelbeer. Bijna was Kenny op een lastig punt afgestapt, maar de belofte van zijn teamleider op een Big Mac na afloop gaf hem nieuwe krachten. Het begrip van de rode-lantaarndrager-van-het-peloton werd nog nooit zo veel belicht als toen onze Kenny invulling aan de eerbiedwaardige functie gaf. Tenminste, niet meer sinds de jaren ’80, toen de lucratieve laatste plaats kunstmatig geëlimineerd werd na iedere positie. Renners deden namelijk hun best om laatste te worden, vanwege het vooruitzicht op mooie contracten voor criteria na de Tour. Renners verstopten zich zelfs in maïsvelden om maar laatste te worden. Maar niet Kenny. Kenny dacht aan zijn overleden oma toen hij alleen de bergen beklom en knalde van het scherm toen hij zijn menselijkheid en vooral ook vermoeidheid liet zien in de interviews na de etappes. Interviews met Rabo-renners waren beduidend minder in trek. Of het moest over kogeltjes uit gevaarlijke speelgoedpistooltjes gaan of valpartijen. En toen ineens, tijdens de allesbepalende klim op de Mont Ventoux wist Raborenner Garate nog een mooie overwinning in de wacht te slepen. Lance toonde zich de meester van de mindgames Lance Armstrong had ondertussen alles in de gaten. Die gekke Nederlander die steeds als laatste finishte, terwijl de rest van het peloton alweer aan de pasta zat in het hotel. De Schleckjes hield hij constant in de gaten en hij moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Andy. Maar ook Bradley Wiggins, de Tour-revelatie, voelde een groot deel van de ronde de hijgende adem van de Amerikaan in zijn nek. En dan waren er nog de Duitser Martin en Australische Duitser Haussler. Armstrong hield ook team Garmin goed in de gaten, toen die zijn vriend Hincapie dwars zaten in zijn kans om even in het Geel te kunnen rijden. Armstrong hield ook zijn teamchef Johan Bruyneel goed in de gaten, omdat dat de enige man is aan wie Armstrong zijn kunsten ter beschikking stelt. De enige persoon, die Armstrong niet altijd in de gaten heeft gehad, was zijn ploeggenoot Alberto Contador. El Pistolero had het zwaar in de mentale strijd met de Amerikaan, maar trok zich uiteindelijk niets van hem aan. Armstrong moest ook Schleck voor zich laten in het algemeen klassement, maar stond toch maar mooi weer op het podium. Voor de achtste keer, op 37-jarige leeftijd.

Lees het hele artikel op de Nederlandse sportsite TobSport.nl!!

Wie krijgt de basketbaltitel?

De beker is nog steeds niet gearriveerd in Amsterdam

Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl

Gepost op: 24-07-2009.

In dit artikel:

Een overzicht van de Basketball-soap om de Nederlandse titel, met…

· Een softdruggebruiker, die in het veld onvoldoende wist te overtuigen,

· Een club-official, die zichzelf compleet belachelijk maakt, en…

· Een overkoepelende sportbond, die niet weet hoe de posterijen werken.

Lees het hele artikel op de sportsite TobSport.nl

Bijna twee maanden geleden won de Amsterdamse Eredivisie-basketbalploeg EclipseJet MyGuide de laatste en beslissende wedstrijd uit de best-of-seven-serie in de play-offs tegen EiffelTowers Den Bosch in de finale om de Nederlandse basketbaltitel voor het seizoen 2008-2009. De Amsterdammers hadden de competitie als winnaar afgesloten, met een voorsprong van 14 punten op nummer 2 Den Bosch.

Nadat Amsterdam Leiden en Bergen op Zoom had verslagen in de play-offs stuitte men weer op Den Bosch. Den Bosch gaf meer dan goed partij en hield de serie spannend tot aan een 3-3 gelijke stand aan gewonnen wedstrijden. Amsterdam gaf in de laatste wedstrijd nog wat extra gas en won de playoff-serie, ondanks dat het de belangrijke krachten Orien Greene, Tamien Trent en Victor Thomas moest missen wegens blessures en schorsingen.

Het seizoen ervoor waren de Amsterdammers ook al kampioen van Nederland geworden.

Waar blijft die beker?

De Amsterdamse formatie is echter nog niet officieel tot kampioen van Nederland uitgeroepen van het afgelopen seizoen. Twee maanden na de laatste score in het veld worstelt de tucht- en geschillencommissie van de Nederlandse Basketball Bond (NBB) nog steeds met een dopinggeval. En daarom riep de bond nog geen ploeg tot kampioen uit en is de kampioenschapsbeker nog altijd niet aangekomen in Amsterdam. Dit terwijl het nieuwe seizoen al op het punt van beginnen staat.

De voortkabbelende situatie werpt, samen met de financiële zorgen van de hoofdsponsors, een smet op een succesvol seizoen voor Amsterdam.

Zie ook: “Kredietcrisis in de topsportwereld” op deze site.

Aan het begin van het seizoen werden de Amerikanen CC Harrison en Orien Greene toegevoegd aan het kampioensteam van het jaar ervoor. Harrison bleek een onverzettelijke rots in de branding, die op consistente wijze prestaties leverde. Greene, die onder contract stond bij de Boston Celtics uit de NBA was veel wisselvalliger. Hij wisselde geniale wedstrijden af met zeer middelmatige partijen. Desondanks wist Amsterdam de kwartfinales van het EuroChallenge-toernooi te halen, de Haarlem Basketball Week te winnen en wist de ploeg de officieuze kampioen van Nederland te worden.

Orien Greene in betere tijden, bij de Celtics in de NBA. Orien rookte een joint Tijdens het seizoen, op 12 maart, na een wedstrijd tegen West-Brabant Giants wordt speler Orien Greene gecontroleerd op het gebruik van verboden stimulerende middelen. Orien rookte een of meerdere joints als Amerikaan in Amsterdam en eind maart was zijn positieve test bekend bij de bond. Die volgde haar eigen reglementen schrijft Steven Verseput in NRC.Next en stelt enkel de speler op de hoogte van het feit dat hij betrapt is op het gebruik van een verboden middel. Greene houdt zijn mond richting club en vraagt een contra-expertise aan. In afwachting van de her-test schorst de bond de speler nog niet. Op 15 mei tijdens de playoff-finale om de Nederlandse titel blijkt ook de B-staal positief, schrijft Verseput, en daarna gaat de bond de fout in. De bond moet Amsterdam per aangetekende brief laten weten, dat Greene geschorst is voor de volgende finale-wedstrijd in Amsterdam van dinsdagavond 19 mei. In dit derde duel in de Sporthallen Zuid speelt Greene echter gewoon. Hij scoort 15 punten en Amsterdam neemt een 2-1 voorsprong. Amsterdam geeft later aan op 19 mei geen bericht van de bond te hebben ontvangen. De bond claimt echter via woordvoerder Jacob Bergsma, dat “het bondsapparaat heeft geïnformeerd via de weg die daarvoor staat”. Men stuurde volgens de eigen regels een brief via de post. Verseput quote daarna Ruud Frese, de vice-voorzitter van Amsterdam, die stelt dat “iets dat je om 17:00 uur verstuurt met de post niet diezelfde avond in Amsterdam kan aankomen.” Ook Henk Reekers meld zich in de discussie. Hij is de voorzitter van de Federatie Eredivisie Basketball (FEB), die de Eredivisie organiseert. Hij stelt dat een club tijdig geïnformeerd moet worden en dat daarvan bewijs overlegd moet kunnen worden. Lees het hele artikel op de sportsite TobSport.nl

Bewaak uw kasteel aan de Costa!

Hoe Feyenoord’s beleidsnotitie me op ideeën bracht

Door SIDNEY ALWART, voor TobSport.nl

Gepost op: 14-07-2009.

“Niets kan een dag maken als een roodverbrande, blèrende gup uit 020.”

De auteur.

Lees het hele artikel op de Nederlandse sportsite TobSport.nl

Wees gewaarschuwd!

Als u zich deze zomer nog op één van de Spaanse stranden gaat begeven, wees dan gewaarschuwd.

Kijk uit voor een mannetje met een klein postuur en een grote bek. Een mannetje, getooid in badslippers, zwembroek en het rood-witte Feyenoord-thuisshirt van 2009-2010, met een handdoek over de schouder. Een mannetje, dat zich sloffend voortbeweegt door het zand, met hangende schouders, een chagrijnig gezicht en een uiterst prikkelbaar humeur.

Dat vanwege de vele vriendelijk bedoelde steunbetuigingen aan het adres van mijn club, die ik naar mijn hoofd geslingerd krijg. Harries met bierbuiken en Belinda’s met hangtieten, die Schubbekutterveen, Hollanda tijdelijk verruild hebben voor de Spaanse Costa, kijken onterecht zelfverzekerd en met een primitieve, nationale verbroederingsdrang naar mijn kleuren.

In stemmen met verschrikkelijke accenten krassen ze me toe, terwijl de oogopslag van hun glimlach tenminste een gedeeltelijk disfunctioneren vanwege diverse geestelijke handicaps suggereert:

“Jullie gaan vast niet degraderen hoor, dit jaar…”

“Mario geeft zulke leuke nabeschouwingen. Zelfs na de zoveelste verliespartij.”

“Gelukkig is het maar een spelletje, hè?”

“Bak Ellende zei het al: Na het zuur komt het zoet!”

Ja, ja, ja, ja. Lul maar. Lul maar raak, voor een knaak (slof, slof).

Kut-Nederlanders in Spanje. Overal waar ik kijk (“Is het nog ver, grote Smurf?”).

Gedurende de slopende zoektocht door het zand, naar een geschikt plekje op het strand, naar de zin van mevrouw-Oberführer-de-vriendin, laat ik me alle opmerkingen welgevallen. Ternauwernood. Als een volleerd spiritueel evenwichtige ninja slik ik mijn trots in en zo glijdt alles van me af.

Onze tijd komt wel weer. Ik doe of m’n neus bloed. Suggereer Oost-Indische doofheid. Zelfs ruige gasten met drie Andreaskruizen op de arm getatoeëerd die ik passeer, zijn niet als andere jaren vijandig, maar kijken me aan met een blik vol medelijden: ach gossie…

Ik verniel je kasteel en het mag van Feyenoord!

Maar goed, ik schrijf dit stukje niet zodat ook u medelijden met mij krijgt als Feyenoorder. Nee, dit stukje is een waarschuwing. Mocht u een toegewijde zandkastelenbouwer zijn op het strand aan een van de Spaanse Costa’s deze bouwvak, bedenk u dan twee keer voordat u al die moeite in uw project stopt.

Of maak snel een foto als het u toch lukt een kasteel te bouwen. Als ik u namelijk in de smiezen krijg, is het over met de pret.

Mijn missie voor deze zomer is om zoveel mogelijk zandkastelen te gaan vernietigen, waarbij ik me niet laat remmen door leeftijden van bouwers of hun knappe staaltjes bouwkunde. Zelfs uw koter van 3 jaar oud kan aan de beurt komen! Verder hoeven bouwwerken, die in de verste verte op de ArenA ofwel Amsterdam snelkookpan lijken al helemaal niet op mededogen te rekenen.

“Zonde van al je moeite, ik was er zo klaar mee…”

Uw kind dat net nog met zijn Ajax-shirtje op het strand paradeerde kunt u terugvinden in één van de grote zandhopen. Ademend en wel, want wij Rotterdammers zijn geen onmensen. Met groot plezier zal ik mij evenwel in het zweet werken onder de Spaanse zon, door als een dolleman al uw goedbedoelde zandbouwsels omver te schoppen.

Met de passie en het doorzettingsvermogen van een ware havenarbeider. Als een bezetene zal ik doorgaan, ook wanneer alle andere Feyenoord-fans, de onwetende, onopgevoede, domme sloebers, die net als ik de recente beleidsnotitie gedragsregels van de club hebben gelezen, al lang hun hotelkamer of een discotheekje hebben opgezocht.

Aan het einde van de vakantie hoop ik 7 jaar van frustratie bij de club ongedaan gemaakt te hebben. Ik kan dan weer fris en met een positief gevoel een seizoen lang mijn club Feyenoord aanmoedigen. Juichen zal ik, voor Mario Been en Leo Beenhakker en de nieuwe aankopen, voor de jonkies die het zo goed doen en zelfs voor de gesettelde dertigers die te weinig weten te brengen, ondanks hun exorbitante salarissen die de club momenteel lamleggen op weg naar verbetering.

Lees het hele artikel op de Nederlandse sportsite TobSport.nl

Fryslân Foppe!

Succescoach gaat met pensioen

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 11-07-2009.

“Hoewel er soms dingen anders gingen dan ik wilde is hij mijn kameraad geworden. We konden enorm met elkaar discussiëren, vulden elkaar geweldig aan. We lieten elkaar nooit zakken, ook niet als we het niet met elkaar eens waren. Van buitenaf kwam er niemand tussen ons. Dat was onze grote kracht.”

Riemer van der Velde over zijn relatie met Foppe de Haan (in NRC Handelsblad, 2009).

Lees het hele artikel, over Foppe’s tijd bij Heerenveen en Jong Oranje op TobSport.nl

Foppe de Haan is per 1 juli gestopt als voetbaltrainer. Zijn laatste dienstperiode was bij de KNVB, waar hij als bondscoach van Jong Oranje in 2006 en 2007 de Europese titel veroverde. Hij is de enige coach in de Nederlandse voetbalgeschiedenis die dergelijke successen wist te behalen. Nationale bekendheid genereerde de 66-jarige Foppe door het op de Nederlandse voetbalkaart zetten van zijn club s.c. Heerenveen. Hij veranderde de speelstijl van het hersenloze kick-and-rush naar een technisch meer verzorgde en aanvallende stijl. Sindsdien draagt het grootste deel van Nederland de club een warm hart toe. Vanuit de kelder van de Eerste Divisie voerde de succescoach sinds 1985 samen met vriend en voorzitter Riemer van der Velde de Friese club naar de subtop van de Eredivisie. Heerenveen speelt in het volgend seizoen voor de 17e achtereenvolgende keer in de Eredivisie en de club is financieel gezond. In de loop der jaren bewees Heerenveen een stabiele Nederlandse subtopper te kunnen zijn. Met Heerenveen haalde De Haan twee keer de finale om de KNVB-Beker, speelde hij in het toernooi om de Champions League en de UEFA-cup en werd hij tweede in de Eredivisie (in 1999-2000). Heerenveen’s succesformule is gebaseerd op een degenlijke scouting. Heerenveen kocht op slimme wijze alleszins betaalbare talenten, die voor veel geld de deur uit zouden gaan en soms zelfs uit zouden groeien tot wereldtoppers (Tomasson, Van Nistelrooij, Huntelaar, Korneev, Pranjic, Alves). Gedurende een ongekend lange termijn was Foppe de Haan de eindverantwoordelijke op het veld en hij begeleidde de talenten op sublieme wijze. Foppe is een door de wol geverfde trainer, die van onderaf begon. Voordat Foppe bij Heerenveen kwam wist hij het nationale kampioenschap bij de amateurs te veroveren, met het Asser ACV. Nadat De Haan in maart van dit jaar in het Nederlands Dagblad had aangegeven te gaan stoppen dook zijn naam plots op in het geruchtencircuit, als de mogelijke nieuwe trainer van Ajax. Foppe gaf daarna op de website OnsOranje.nl aan “het niet bij voorhand uit te sluiten weer een club te gaan trainen”. Desgevraagd gaf hij aan Ajax en AZ niet uit te sluiten als toekomstige werkgever. Beide Noord-Hollandse clubs kozen echter voor andere trainers. Foppe gaat zich nu vooral concentreren op schaatsen, zeilen en fietsen in het gezelschap van zijn vrouw, het begeleiden van jonge voetballers bij Heerenveen en hij zal als adviseur optreden voor F.C. Emmen en het amateurbolwerk Harkemase Boys. Daarnaast riep hij de Stichting Foppe Fonds in het leven, die zich hard maakt om financiële middelen te vergaren voor activiteiten van hulpbehoevende kinderen. TobSport dankt Foppe voor zijn inzet voor het Nederlands voetbal en wenst hem veel succes en geluk in zijn verdere leven. Lees het hele artikel, over Foppe’s tijd bij Heerenveen en Jong Oranje op TobSport.nl